27 juni ¼ triatlon ( niet stayer wedstrijd ) Eeklo

volledige uitslag

Verslag Ghislain Huysentruyt

De Renstal Lentriac was door de triatlon van Brasschaat  ,Neerpelt en de volle triatlon van Nice bijna leeg!Wat stond er nog in de lentriac-stal, juist,  niet veel meer,  enkel nog wat oudere paarden, waarvan er aan twee  dan nog iets aan scheelde. Ghislain  een verrekking aan de linker achterkuit die juist 24 uur volledig hersteld was (dacht ik) en ik wilde starten, met de hoop, dat ik het zou kunnen uitlopen aan matige snelheid en Curt Deschepper die geblesseerd was zijn aan de enkel, maar hij nam al van voor de start de beslissing van niet aan de loopproef te beginnen. Het paard met de beste vooruitzichten was Fitz  ons jongste paard van de dag.

Verder stuurde ik  4 dagen voor de wedstrijd nog een mail met de vraag of het mogelijk was van mij uit te schrijven. Men antwoordde negatief, ik kon niet worden uitgeschreven en het geld kon ook niet worden terug gestort, want de lijst was doorgegeven aan de federatie en “misschien toch tot zondag”. Toen ik besliste van toch te starten en toen ik daar aankwam stond ik niet meer op de lijst. Ik kon geen geld terug krijgen, maar van de lijst schrappen kon wel onmiddellijk.
Alle, ik geraakte dan toch weer ingeschreven, maar de computer verstond er niets meer van, want in de uitslag werd ik Ghiolan hogentruyt uit Damme H40.
Ik vond de rest zeer zeer  goed georganiseerd.
Het zwemwater van de vaart van Eeklo zag er niet zo goed uit, maar het smaakte niet zo slecht, t’zal wel OK geweest zijn. De eerste meters leek wel meer op een worstelwedstrijd.
Verder zat er wat lichte stroming op het water en we zwommen stroom opwaarts 1000 meter. Die vaart van Eeklo kronkelde en gaf verstrooiing. In die mate dat bijna iedereen verrast werd dat men al aan de aankomst was. Toen ik de wisselzone verliet, zag ik Fitz en Curt aan hun fiets schoffelen om de wisseltijd zo beperkt mogelijk te houden. In mijn comeback was dit mijn eerst niet stayer wedstrijd. Ik luisterde naar mijn adem en die liet verstaan dat ik wat moest inhouden. Na enkele Km kwam Curt mij voorbij aan iets hogere snelheid. Ik kon hem een tijdje volgen. Maar mijn benen wilden niet echt mee en koos voor eigen snelheid. In de 2-de ronde kwam ik er door en kon ik wat rijders terug nemen. Ik had nog mijn kuit niet gevoeld. Maar vanaf de eerste meter kreeg ik stekende pijn in de kuit, ik vertraagde naar halve snelheid maar de pijn verergerde. Ik passeerde het tweede controlepunt van de wissel en stopte. Voilà! De eerste opgave van mijn leven.
Met een frisse pint uit de koelkast (om het negatieve door te spoelen) zag ik Fitz voorbij komen.
Ik kon nog een foto nemen en stelde vast dat het bij hem vlotjes ging en dat hij dicht zat in de wedstrijd.
Hij eindigde op een mooie 30ste plaats! Prachtig! Proficiat! Top!
Curt en ik zelf monterden elkaar op met de gedachte dat we juist gehandeld hadden en overgoten ons troostgesprek met enkele frisse biertjes en al gauw smeden we de volgende plannen.
Besluit:
Welke reputatie Brasschaat ook geniet, Eeklo (dichtbij) is op zijn minst even waardevol gezien de prima organisatie en zeer mooi parcours en we daarnaast onze inschrijving terug kregen met een waardevol en goedgekozen geschenk.