4 Juli Ironman Frankfurt

ALOHA HAWAII !!!!

Een dikke welverdiende PROFICIAT aan Romano (Romain Ossieur) en Miguel Decoster met hun prachtige prestatie te Frankfurt !

verslag Romano

Op Vrijdag ochtend om 6:00 u hadden wij afgesproken aan de carpool in gent s pieter om daarna onze weg te vervolgen met de mercedes vito richting Frankfurt,rond 11:30 hadden we ons hotel bereikt in Franfurt am main,na het lossen en inchecken,waren we eerst van plan om ons te gaan aanmelden ,nr te gaan afhalen en alle nodige info,zodanig dat we voor de rest van de namiddag op ons gemak waren om nog eens een zwemtrainingske te kunnen doen,want het zal deugd doen,de temperatuur in Frankfurt was opgeklommen tot 38 graden celcius,maar helaas tussen mijn papieren stak nog een speciaal briefke?ik begaf mij naar de office en daar kwam de bevestiging dat ik mij om 16:15u moest aanmelden bij de dopingcontrole,aan de eissporthalle,andere kant van Frankfurt,potverdorie ons rustig namiddagje was naar de vaantjes,want met al dat verkeer konden wij direckt op zoek gaan naar die eissporthalle,gelukkig bestaat er nog zoiets als een GPS,na 1 uur door de hitte en honderden rode lichten te hebben overleefd was ik juist op tijd aan de dopingcontrole,een bloedstaal afnemen was hun bedoeling,en ik mocht gaan,indien ik de zaterdag een telefoontje kreeg mocht ik niet starten op zondag,indien ik niets hoorde KEINE PROBLEME,alhoewel ik wist dat ik clean was doet het toch nog altijd raar als op zaterdag u mobieltje rinkelt.

De zaterdag nog een fietsttrainingske van een 30 km afgewerkt,om dan tegen de middag mijn vrouw en supporters te verwelkomen in het hotel

In de namiddag tegen 14:00 u moesten wij onze fiets en loopkledij binnenbrengen aan de zwemstart,om daarna nog een beetje te gaan relaxen op het strand aan het meer en nog eens een kilometer te zwemmen,ondertussen was het snikheet geworden de temperatuur was 39 gr,en om op dat strand wat te relaxeren was niet te doen,veel te heet,dus konden we beter weer vertrekken richting hotel,en daar was het ook weer niet rustig,want de voetbal Duitsland was bezig,en de duitsers waren bezig met Argentinie een ferme pandoering te verkopen,en die duitsers waren gek aan het worden toeters vuvuzelas,roepen en wat weet ik niet allemaal de ambiance zat er al dik in,en het beloofde voor morgen.

Toch hadden wij ons voorgenomen om vroeg onder de dekens te kruipen,maar met dit temperatuurke kwamen er wel geen dekens aan te pas,slapen moesten we,en daar kwam ook niet veel van in huis,want om 3:45u stond de wekker,om er om 4:00u ons onbijt te kunnen nemen

D-DAY

Na ons onbijt konden we via een bus naar de zwemstart,eenmaal daar aangekomen hebben we alle nodige bevoorading in onze fiets geplaats,gels en water daar moest ik het de hele wedstrijd mee doen,en Miguel idem,nog een WC gaan opzoeken,waar maar liefst tien rijen stonden aan te schuiven van pakweg en honderden atleten,allen om een bezoekje te brengen aan zo een toy toy cabinneke die uiteindelijk van beneden tot boven met alle soorten uitlaten besmeerd was ,tochmaar al rechtstaan geprobeerd .

De zwemstart,om 7:00 uur WETSUIT  VERBODEN! 2500 atleten konden starten na het schot ,een chaos,zeker voor een mindere zwemmer zoals ik,Miguel had hem op de eerste rij gelegd ,en was er zeer goed doorgekomen in minder dan een uur(59:37m) was hij al aan wal 15^e pl cat,waarbij ik de eerste km,niet vooruit geraakte in die massa,daarna ging het langzaam beter ,maar ik deed er toch(1:26:32u) over toch nog goed voor een 13^e pl in mijn cat,de wissel verliep zeer goed en eenmaal op de fiets had ik een zeer goed gevoel,ik legde mijn 185 km af met een gemid van 34.9km/u,(5:18:12u)en was opgeklommen naar de 3^e pl in mijn cat,Miguel had ook een formidabele tijd neergezet 5:02:31u(gemid van 37km/u,en was opgeklommen naar een 12^e plaats,zeer sterk was hij bezig,ondertussen was de zon weer hevig zijn werk aan het doen en was het weer snikheet aan het worden 30 gr.

De marathon:de wissel van het fietsen verliep uitstekend,en al vlug toen ik net gestart was met het lopen kreeg ik veel aanmoedigingen van onze supporters,die onder een luid geroep en getier  ons in het goeie ritme brachten,na 5 km lopen stelde ik vast dat ik veel te vlug aan het lopen was 4:30/km,dit kon ik niet volhouden,onmiddellijk wat vertraagd,was het verstandigste,hetzelfde had miguel aan de hand ,zijn eerste van de vier af te leggen ronden iets te vlug gestart,daarna wat gas terug genomen.na de eerste ronde vernam ik dat ik al was opgeschoven naar de 2^e pl,en er waren 3 tickets voorzien voor hawaii in mijn cat,ik zag het steeds beter zitten,blijven gaan dacht ik,maar de laatste ronde kwam ik totaal kapot te zitten,en ik moest nog 10km lopen,het zou een echte lijdensweg worden zo voelde ik het aan,maar verdorie ik mocht die tweede plaats niet meer loslaten,en heb mijn tanden stuk gebeten ,geweigerd te stappen,alhoewel ik het liefst had gedaan,iedere km afgeteld,het was slopend hoe een mens toch wil afzien,hoe is het toch in hemelsnaam mogelijk!de laatste 5 km kwamen in zicht ,mijn benen sleepten achter mijn lichaam aan,kom op nog een gelleke,een beetje cola,en blijven doorgaan ,nog een km,de laatste, tussen een muur van mensen die me vooruit schreeuwden,yes i can,mijn hoofd draaide ik dacht iedere seconde val ik op de grond,en ik geraak niet meer recht,de meet kwam in zicht,Whow ,ik ben er maar het leek me toch nog oneindig ver ,mijn supporters schreeuwden mij vooruit de meet kwam op me af stapte over de meet en zakte hellemaal ineen,wat kon het mij nog schelen ik was gewonnen!!!op de draagberrie hebben ze mij moeten wegbrengen naar het veldhospitaal om mij aan het infuus te leggen,bereslecht voelde ik me ,maar toch o zo gelukkig,ik had het weer voor mekaar gebracht,de wedstrijd waar ik een gans seizoen had naar toe geleefd,ALOHA HAWAII,ik kom naar u toe!!!ç

Miguel die ook een beer van een prestatie had gedaan was 8^e geworden in zijn cat,en er waren 6 tickets voor hawaii,mijn gedacht die maakt ook een grote kans ,misschien zijn er een paar die hun ticket weigeren en zo schuift het dan op naar de volgende,maar spijtig genoeg was er maar en die eruit viel en dat was er eentje te weinig voor Miguel op een plaatstje na Hawaii gemist,maar hij is nog jong,en hij heeft nog zoveel tijd,en maakt nog steeds progressie,ik ben er zeker van zijn tijd komt nog,maar ook ik vind het spijtig,want wat was er mooier geweest of dat we samen naar Hawaii mochten.